Sardar Gurjari

૨૬-૨-૨૦૧૪, બુધવાર

મુખ્ય સમાચાર :
અભયની પ્રાપ્તિ અને તેમાં સ્થિરતા એ જ ધર્મ
નિર્ભયતા સાથેની સત્યની શોધ તેનું નામ ધર્મ અને સત્ય આપણી અંદર જ બિરાજે છે. અંત:કરણમાં ઉતરી સત્યને શોધવાનો જગતમાં એક જ માર્ગ છે. આ સિવાય સત્યને શોધવાનો અન્ય કોઇ માર્ગ જ નથી
08/12/2018 00:12 AM Send-Mail
માણસના જીવન સંગ્રામમાં જ્ઞાાન એ કાંઈ બહુ કથાઓ સાંભળવાથી કે વાંચવાથી, મળી જતું હોત તો, આજે તો માહિતીનો જમાનો છે. ગુગલ ખોલો ત્યાં બધું જ વાંચવા મળી જાય છે. ને ટીવી ખોલો ત્યાં અનેક કથાઓ સાંભળવા મળે છે.. ને ટોળાને તોળા બેઠા નઝરે પડે છે,કોઈ કથામાં ટોળું ન હોય તેવું જોવા મળતું જ નથી અનેક માણસો સાધુ બાવાઓને પગે પડતા હોય છે અનેક મંદિરો, મસ્જિદો, ચર્ચો, દેવળો, ગુરુદ્વારોનો પાર નથી ને અનેક દેવ દેવીઓની હારમાળા સામે પ્રાર્થના કરતા માણસો જોવા મળે છે છતાં કોઈ પણ, ચિંતાથી મુક્ત જોવા મળતાં જ નથી, બધા જ કોઈને કોઈ રીતે દુઃખી ,ચિંતા ગ્રસ્ત જ હોય છે ને તનાંવ ગ્રસ્ત જીવન જીવતા હોય છે,એક પણ વ્યક્તિ અભયમાં કે જ્ઞાાનમાં સ્થીર થયો હોય તેવો એક પણ દાખલો નથી.આનો અર્થ એ થયો કે આપણે ક્યાંક ખોટે રસ્તે ચડી ગયા છીએ. જેથી શાંતિ પ્રાપ્ત થતી નથી એટલું તો નક્કી સાબિત થાય છે અને જ્યાં શાંતિ ને સુખ નથી ત્યાં ધર્મનું આચરણ નથી.સો કોઈ સ્વીકારે છે, કે ધર્મનું આચરણ જ પરમ સુખ,શાંતિ,ને આંનંદ પ્રદાન કરે છે. અને ધર્મ એટલે જ પોતાની જાતને,સ્વ સ્વરૃપને જાણી તેમાં સ્થીર થવું. એટલે કે આપણા પોતાના સ્વભાવને જાણવો આમ આપણો મૂળ સ્વભાવ સચિદાનંદ છે.એટલે સ્વભાવમાં સ્થીર થવાથી જ જ્ઞાાન પ્રાપ્ત થાય.આત્મા એજ પરમાત્મા છે.તેમાં સ્થીર થવું એજ ધર્મ છે.આમ આત્માને જાણો. એટલે પરમાત્માને જાણી લીધો.આ વીધી કરો એટલે પરમ શાંતિ પ્રદાન થાય છે. એમ સો કોઈ કહે છે. અને ત્યાં જ પરમ આનંદ છે. અને તે અધ્યાત્મના માર્ગ દ્વારા જ મળે છે.અને ત્યાજ .દુઃખથી મુક્તિ છે.. આ વાતમાં તો સો સંમત છે. આને પ્રાપ્ત કરવાના માર્ગ માંટે જ સો જગડી રહ્યા છીએ. વેદ ઉપનીષદો સ્પષ્ટ કહે છે. કે અંતઃકરણમાં ઉતરો ત્યાંજ બધું સંગ્રહાયેલું છે, સુખ શાંતિને આનંદ ત્યાજ છે. જે પ્રાપ્ત થશે જ.જયારે પુરાણોએ બધી રામાયણ ઉભી કરી દીધી છે ,અનેક દેવ દેવીઓનું પ્રદાન તેનું છે, તેને પૂજો આરતી કરો ને ધરો.એમ કહે છે.ઉપનીષદો અને વેદો સ્પષ્ટ કહે છે કે નિર્જિવ વસ્તુ કદી પણ કાંઈ આપી શકે જ નહી.તેજ જ જગતમાં સત્ય છેઅને આજ જગતનો શાશ્વત નિયમ છે. તો પુરાણોએ પથરાને જીવિત કરવા એક નવું જ તુત ઉભું કરી દીધું મૂર્તિઓમાં પ્રાણ પ્રતિષ્ઠા કરીને દેવ દેવીઓને આહવાન કરીને પથરામાં પૂરે છે.ને દેવ અંદર બેઠા છે, તેને પૂજો એટલે તમોને સુખ પ્રાપ્ત થશે પણ કોઈ ને આજ સુધીમાં શાંતિ,સુખ પ્રાપ્ત થયું નથી તે હકીકત છે. છતાં આ રસ્તામાં આમ તેમ ભટકીએ છીએ કદાચ મળી જાય. પણ જ્યાં વસ્તુ જ હાજર નથી ત્યાં ક્યાંથી મળે. તે સમજાતું જ નથી. ને સમજવા દે તેમ પણ નથી તે પણ સત્ય છે.

એક પ્રસંગ છે એક ડોશીમા રસ્તા ઉપર પોતાનાં નાકનો દાણો ખોવાય ગયેલો. અંધારું હતું તેથી ફાંનસ લઈને શોધતા હતા. તેમાં એક ધર્માત્મા નીકળ્યા કે માં શું શોધો છો, તો માજી કહે બાપ મારો નાકનો દાણો પડી ગયો છે, તો તે શોધું છું. તો બાપ જરા મદદ કરોને પેલા ધર્માત્માએ પોતાની બેટરી હતી લાઈટ કરીને શોધવા લાગ્યા કયાંય દાણો મળ્યો નહી. એટલે માજી ને કહે માજી કેમ કરતા નાકમાંથી નીકળી ગયો. તો માજી કહે બાપ હું તો નહાતી હતી. ને માથું ધોતી હતી ત્યાં ક્યાંક નાકમાંથી નીકળી ગયો ને પડી ગયો છે.ધર્માત્મા કહે માજી દાણોતો ધરમાં જ શોધવો જોઈએ ને ત્યાંજ પડયો હશે તો માજી કહે ભાઈ આટલા બધા માણસો તમારા જ કહેવાથી મંદિરોમાં મસ્જિદો,ચર્ચોમાં વગેરે સ્થળે પરમાત્માને શોધે છે,તો પરમાત્મા તો આત્મા રૃપી અંદરજ બિરાજે છે. તો તમારા કહેવા પ્રમાણે જો તેમને મંદિરો વગેરેમાં ભગવાન મળી જતા હોય તો મને મારો દાણો રસ્તામાંથી કેમ ન મળે.ધર્માત્મા કહે માજી તમો ગાંડા થઇ ગયા લાગો છો, ધરમાં દાણો ખોવાયો છે, ને રસ્તા ઉપર શોધો છો. તો માજી કહે તમારા કહેવાથી જ બધા મંદિર મસ્જિદ ચર્ચ ,દેવળો વગેરેમાં પરમાત્મા શોધે છે,ખરેખરતો પરમાત્મા તો અંદર છે,તેને જો તમારા કહેવાથી મંદિરોમાંથી પરમાત્મા મળતા હોય તો મને મારો દાણો રસ્તામાંથી મળવો જ જોઈ એ જ.એજ તમારા કહેવા પ્રમાણે સત્ય છે.ધર્માત્મા કહે માજી તમો ગાંડા થઇ ગયા છો. તો માજી કહે તો આ બધા તમારા કહેવાથી તમારા મંદિરોમાં મસ્જિદોમાં, ચર્ચોમાં,ભગવાનને શોધે છે. તેમને તમો ગાંડા ગણો છો કે ડાહ્યા એતો મને સમજાવો બાપજી?. ધર્માત્મા કાંઈ જવાબ આપી શક્યા નહિ ને ચાલતી પકડી.ને મંદિરે જઈને ધંટ વગાડવા માંડયા જેથી લોકો ભેગા થાય.ને ભગવાનની આરતી કરે ને આરતીમાં પેસા નાખે.આ છે આજનો ધર્મ.જ્યાં નથી ત્યાં બધા શોધે છે.