Sardar Gurjari

રવિવાર, તા. ૨૦ જાન્યુઆરી, ૨૦૧૯, પોષ સુદ-૧૪, વિ.સં. ૨૦૭૫, વર્ષ -૧૮, અંક - ૨૧૩

મુખ્ય સમાચાર :
જ્ઞાનની પ્રાપ્તિ પાવન મન વગર શક્ય નથી
જો વિશુદ્ઘ મન સાથે જ્ઞાન અને ભક્તિના માર્ગે ચાલવામાં આવે તો એ જ્ઞાન આત્મસાત થયા વગર રહેતું નથી
01/12/2018 00:12 AM Send-Mail
સ્વામી રામદાસ એક દિવસ ભિક્ષા માગતાં માગતાં એક ઘરે પહોંચ્યા. સ્વામી રામદાસનો અવાજ સાંભળીને ઘરમાંથી એક સ્ત્રી બહાર આવી અને તેણે સ્વામી રામદાસના કમંડળમાં ભિક્ષા નાખી. ત્યારબાદ પેલી સ્ત્રીએ સ્વામી રામદાસને કહ્યું કે, બાબાજી, મને કંઇ ઉપદેશ તો આપતા જાવ. ત્યારે સ્વામી રામદાસે કહ્યું કે, આજ નહીં, કાલે હું તમને ચોક્કસ ઉપદેશ આપીશ.

બીજે દિવસે નિત્યક્રમ પ્રમાણે સ્વામી રામદાસ ભિક્ષા લેવા માટે પેલી સત્રીના આંગણે આવીને ઉભા. પેલી સ્ત્રી સ્વામી રામદાસનો અવાજ સાંભળીને બહાર આવી. તે દિવસે તેના ઘરમાં ખીર બની હતી. તેથી તે સ્વામી રામદાસ માટે પણ ખીર લઇને બહાર આવી, પરંતુ જ્યાં પેલી સ્ત્રી સ્વામી રામદાસના કમંડળમાં ખીર નાખવા જાય છે કે તરત જ તે અટકી જાય છે. કારણ કે કમંડળમાં કચરો હતો.

સ્વામી રામદાસે કહ્યું કે, કેમ અટકી ગયા, ખીર આ કમંડળમાં જ નાખી દો. ત્યારે સ્ત્રી બોલી કે, ના આ કમંડળમાં તો ગંદકી છે. જો હું ખીર તેમાં નાખીશ તો ખીર પણ ગંદી થઇ જશે. જેને તમે આરોગી નહીં શકો. લાવો પહેલા તમારૂ કમંડળ સરખી રીતે સાફ કરી દઉં. પેલી સ્ત્રી કમંડળને સારી રીતે સાફ કરીને લાવી અને પછી તેણે કમંડળમાં ખીર નાખી. ત્યારબાદ પેલી સ્ત્રીએ ગઇકાલની વાત યાદ કરાવતા કહ્યું કે, બાબાજી, તમે મને આજે ઉપદેશ આપવા કહ્યું હતું, કેમ ચાલતા થઇ ગયા. થોડું જ્ઞાન આપતા જાવ તો સારૂ. ત્યારે સ્વામી રામદાસ હસવા લાગ્યા અને કહેવા લાગ્યા કે, તમે કમંડળ સાફ કરીને તેમાં ખીર નાખી એ ઘટના પરથી તમને કોઇ ઉપદેશ ન મળ્યો? આ જ તો મારો ઉપદેશ હતો. આ સાંભળીને પેલી સ્ત્રી વિચારમાં પડી ગઇ. તેણે કહ્યું કે, ના, મને કંઇ ન સમજાયું. મેં ગંદુ કમંડળ સાફ કર્યું અને તેમાં ખીર નાખી. આ ઘટના પરથી તમે શું કહેવા માગો છો? ત્યારે રામદાસે કહ્યું કે, તમે જે રીતે કહ્યું કે જો હું આ ગંદા કમંડળમાં ખીર નાખીશ તો ખીર પણ ગંદી જ થઇ જશે તેવી જ રીતે આજના ઉપદેશમાં હું એટલું જ કહેવા માગુ છું કે જો મનની અંદર ખરાબ વિચારો અને દુર્ગુણો ભરેલા હોય ત્યાં સુધી બહારથી આપવામાં આવેલું ગમે તેટલું જ્ઞાન મનમાં ઊતરતું નથી અને તેનો કોઇ અર્થ સરતો નથી. તેથી કહેવાનું તાત્પર્ય એટલું જ છે કે આધ્યાત્મના માર્ગે ચાલતા પહેલાં આપણી અંદર ભરેલા કૂડાકચરાને સાફ કરવો જરૂરી છે. પવિત્રતા ભગવાનને પણ પ્રિય છે. આપણે શુદ્ઘ અને પવિત્ર વસ્તુઓ જ ભગવાનના ચરણમાં સમર્તિપ કરીએ છીએ. ભગવાનના શરણમાં જતાં પહેલા આપણું મન જો પવિત્ર હશે, બાળક જેવું નિર્દોષ હશે, વ્યવહારમાં છળકપટ કે દંભ નહીં હોય તો બહારથી સાંભળેલુ જ્ઞાન મનને ઉન્નત માર્ગે લઇ જશે. જો વિશુદ્ઘ મન સાથે જ્ઞાન અને ભક્તિના માર્ગે ચાલવામાં આવે તો એ જ્ઞાન આત્મસાત થયા વગર રહેતું નથી.